Para starszych ludzi. Pan i Pani.
Zawsze, gdy ich widzę myślę o tym samym. Podziwiam i myślę, że to piękne. Pani niosąca torbę i Pan, mocno pochylony nad laską. Idą powoli, zawsze trzymają się pod rękę.
Pani pomaga Panu, który ma większe problemy z chodzeniem, na przykład przy wsiadaniu do autobusu. Zawsze razem, idą na spacer, albo na zakupy. Nigdy nie widziałam ich osobno.
Są wspaniałą parą. Idą, spacerują, rozmawiają, pomagają sobie wzajemnie, a moje serce widząc ich zawsze tak samo się wzrusza. Są dowodem na to, że tak można, do późnej starości, iść wspólnie przez życie, szanować siebie nawzajem, rozumieć, rozmawiać, być po prostu...
Ja też bym tak chciała!
